Minecraft czyli esencja sandboxa

Mówiąc o Minecrafcie trzeba by użyć wielu „naj”. Przede wszystkim jest to jedna z najbrzydszych gier nowej ery komputerowej rozgrywki. Jest to też jedna z gier najdziwniejszych i o najprostszych zasadach. Choć to wszystko może brzmieć jak zestaw wad, które powinny pogrzebać tytuł i wymazać go raz na zawsze z historii komputerowego oprogramowania, jest wręcz przeciwnie. Gra jest również najbardziej grywalnym tytułem, jaki kiedykolwiek powstał i – co za tym idzie – jednym z najpopularniejszych.

Świat Minecrafta składa się z prostokątnych bloków. Levele są do pewnego stopnia losowo generowane. Co jednak ważniejsze, gracz może sam istotnie wpływać na ich strukturę. Przenoszenie bloków i budowanie nowych obiektów to najważniejsza część rozgrywki. Krajobraz gry można zmieniać niemal dowolnie.

Gracze tworzą nowe budynki czy bronie i starają się wykorzystać je, aby przetrwać. A co im zagraża? Minecraftowe stwory, które w wielu gamerach wzbudzają strach większy niż niejeden zombie czy seryjny morderca z hollywoodzkiej produkcji. W trybie survival czas rozgrywki jest podzielony na dzień i noc. Za dnia gracze działają – czyli np. budują zamek, a w nocy muszą obronić się przed mrocznym, choć równie kanciastym wrogiem.

Dzięki ogromnym możliwościom modelowania świata gry, Minecraft stał się esencją tego, co rozumiemy pod pojęciem sandbox. Mimo że szaty graficznej nie powstydziłaby się pierwsza konsola Atari, Minecraft jest bardziej wciągający niż niejedna dopracowana graficznie produkcja.